Archief

Posts Tagged ‘Miranda van den Berk’

Als een schelp op het strand

Ik zag je met je haar in de wind
Lief sterre kind
Liet je in mijn domein
Hier de zee, het strand
Dit zal wel goed zijn
Verder lezen…

Mijn besluit!

De pijn in zijn ogen, mijn vaders ogen, ik zie ze wanneer ik versuft wakker word. Mijn hart breekt maar ik barst in lachen uit. Ik maak een grap: “Wat doen die mensen hier allemaal, is er iets te doen?” Hij draait zich om en loopt weg. Vlug richt ik mijn blik op de anderen in de kamer. Eén van mijn vriendinnen roept kutwijf. Ik merk dat ze weg wil gaan maar toch ook niet. In plaats daarvan kijkt ze Marthe, een andere vriendin, aan. Hun blikken zijn veelzeggend, ik ken ze als geen ander, maar ze zijn zoveel kwetsbaarder dan anders. Ik durf niets meer te zeggen, bang dat de boel in elkaar stort wanneer ik mijn mond opentrek. Want wat er voor woordenstroom door mijn hoofd raast, zal niet op prijs gesteld worden.  Mijn moeder huilt en stelt vragen waar ik geen antwoord op heb. Ik durf haar niet aan te kijken.  Als laatste in de kamer staat mijn broer, mijn grote sterke broer, die gebroken in een hoekje tegen de muur hangt. Hij kijkt van een afstand naar het bed waar ik in lig.
Verder lezen…

100 facts about me, een uit de handgelopen twittertopic

#100factsaboutme

1. ik een broertje heb maar eigenlijk een zusje wilde, ik ging ruilen met een vriendinnetje, zij wilde wel een broertje.

2. ik deze fact ga schrijven omdat ik uitgedaagd ben.. dit mijn zwakke punt is..

3. ik een vreselijk emotrut ben, kan huilen om de meest rare dingen terwijl ik voor vorig jaar 5 jaar geen traan heb gelaten.
Verder lezen…

Ommekeer

Ik zal niet meer schuilen

in de schaduw van angst

Fijne dagen zullen

de pijn verdringen,
Verder lezen…

Helden

Ken je die reclame, waarin een aantal beesten een ode zingen aan hun held omdat deze milieubewust is. Waar een ezel afsluit met het zinnetje; “Jij bent onze Held!”

Ik moet daar altijd ontzettend om lachen. Met name waarschijnlijk omdat mijn broer en ik hetzelfde zinnetje op diezelfde slome manier naar mijn vader roepen wanneer deze aan het zeuren is.  Mijn vader glimlacht dan naar ons en houdt verder op met zijn klaagzang, doel bereikt! Ondanks dat het nu natuurlijk voor de grap geroepen wordt, was mijn vader vroeger nog weleens mijn held. Wanneer mijn vlieger de boom in ging, de ketting van mijn fiets liep en nog meer van dat soort dingen. Mijn vader was groot en sterk, daarbij verdomt handig. Werkelijk bijna alles wat ik wist te slopen kon mijn vader weer in nieuw staat terug brengen. Nu het opkijken tegen mijn vader wat minder als superheld is geworden en de relatie bij tijd en wijlen gewoon gelijkwaardig is, vraag ik me af of ik nog andere helden om me heen heb. Erg lang hoef ik daar niet over na te denken. Eigenlijk heb ik heel veel helden om mij heen.
Verder lezen…

studeren

Angst
Angst voor school

Om cijfers te krijgen

Die niet voldoen

Aan de maten van fatsoen
Verder lezen…

Vrijgezel

Het gaat zijn rondje

ze is weer vrij.

Wie brengt haar

thuis vannacht?

  Verder lezen…

Dansen

Je laat me Dansen

Met de sterren

Flirten

Met de zon

Verder lezen…

Categorieën:Proza Tags: , , ,

Doe mij maar het orgineel

Vandaag alle geschreven woorden

Bekeken in mijn schriftjes

Mijn bundels van beschreven papier

Met gestolen zinnen

Mijn eigen melodie

  Verder lezen…

Categorieën:Proza Tags: , ,

Volwassen

Was ik nog maar een kind

Dat het leven een uitdaging vindt

Dat bij pijn gerust mag huilen

Bij angst achter moeders rok kan schuilen
Verder lezen…