Archief

Posts Tagged ‘Gevoel’

Hoofd en Hart zaken

Januari 2012

Ineens viel het kwartje vanmiddag tijdens het auto rijden. Al maanden aan het stoeien over één ding. In het begin stak het zo af en toe eens de kop op het sluimerde maar liet zich gemakkelijk de kop in drukken. De gedachten van een mens zijn krachtig, je kunt er je leven mee verknallen als je je zelfs maar lang genoeg blijft overtuigen. Ze zijn zo krachtig dat ze zelfs je gevoel kunnen blokken, kunnen overschreeuwen. Gevoel kent geen twijfel, maar het denken van de mens is daar een meester in. In twijfelen bedoel ik dan. Zodra dat hoofdzaken de hartzaken gaan overnemen wordt het troebel en steekt de twijfel de kop op.
Meer lezen…

Advertenties

Brief aan mijn vriend

Zundert, 16 mei 2011

Beste Vriend,

Je bent mijn leven lang zo dichtbij geweest maar tegelijkertijd ook zo ver weg.
Ik heb om je gesmeekt, toenadering gezocht. Je was mijn diepste verlangen, mijn vriend maar ook mijn vijand. Uren, dagen, maanden heb ik aan je gedacht. Niemand kon me meer bereiken. Ik wilde alleen jou en wilde me laten omarmen door jouw rust, jouw warmte. Op zoek naar vrede in mijzelf heb jij altijd voor mij klaargestaan met jouw aanbod.

Ik durfde niet meer van mijn eigen gedachte te stappen. Het zou laf zijn na al mijn toewijding aan de Dood, om nu opeens terug te krabbelen. Alle gesprekken en voorbereidingen voor jouw plan zouden voor niets zijn geweest.

Maar Dood vandaag, 16 mei 2011, twee jaar na ons treffen, denk ik terug aan de dag dat ik besloot je de rug toe te keren. Mijn blik te richten op het leven, hoe moeilijk dit ook is.
Het was mei 2009 dat ik zei:
“Morgen neem ik voorgoed afscheid van je! Ik moet verder. Ik pak de draad weer op! Het doet zeer, verschrikkelijk pijn om afscheid van je te nemen. Je was mijn bondgenoot maar jou wil ik niet meer. Ik zoek nu anderen vrienden, doe geen moeite me over te halen. Ik heb besloten! Dag Dood.”

Liefs,

Miranda van den Berk

Onvoorwaardelijk!

Terugblik?!

Vandaag lees ik oude gedichten en stukjes van mezelf, geschreven in een tijd die ik niet meer herken. Het is een stukje van mij, ja dat zeker, maar het past me niet meer. Gedichten waarin ik verdwaal en jou vraag voor mij het licht aan te laten. Op dit moment kan ik vuur maken, letterlijk dat ook maar vooral figuurlijk. Ik zet mijn eigen hart weer in vuur en vlam, leef mijn leven met de passie die het verdient.

Meer lezen…

Blijvend verlangen

Teveel angst om je kwijt te raken,
Te weinig lef om het je duidelijk te maken
Waarschijnlijk duurt het nog een hele tijd
Alvorens je mijn angst begrijpt
Meer lezen…

Als een schelp op het strand

Ik zag je met je haar in de wind
Lief sterre kind
Liet je in mijn domein
Hier de zee, het strand
Dit zal wel goed zijn
Meer lezen…

Ommekeer

Ik zal niet meer schuilen

in de schaduw van angst

Fijne dagen zullen

de pijn verdringen,
Meer lezen…