Home > ADD of Grenswerk, Column > Hoofd en Hart zaken

Hoofd en Hart zaken

Januari 2012

Ineens viel het kwartje vanmiddag tijdens het auto rijden. Al maanden aan het stoeien over één ding. In het begin stak het zo af en toe eens de kop op het sluimerde maar liet zich gemakkelijk de kop in drukken. De gedachten van een mens zijn krachtig, je kunt er je leven mee verknallen als je je zelfs maar lang genoeg blijft overtuigen. Ze zijn zo krachtig dat ze zelfs je gevoel kunnen blokken, kunnen overschreeuwen. Gevoel kent geen twijfel, maar het denken van de mens is daar een meester in. In twijfelen bedoel ik dan. Zodra dat hoofdzaken de hartzaken gaan overnemen wordt het troebel en steekt de twijfel de kop op.

Natuurlijk wist ik dit al, het is niet voor niets dat er in de psychiatrie gebruik wordt gemaakt van cognitieve therapie. In deze therapie gaan we ervan uit dat wat en hoe we denken, ons gedrag en emoties significant beïnvloedt. En eigenlijk bestrijden we dit dus door weer in het denken te gaan zitten alvorens we ons weer anders gaan voelen. We gaan bewijzen zoeken, is het waar wat ik denk of creëer ik deze gedachten zelf omdat ik dat nu eenmaal gewend ben. Het is een vorm die zijn dienst al jaren lang bewijst. Erg functioneel voor het bestrijden van negatieve emoties die men zelf in stand houd. Door zijn eigen schema’s (kaders die bepalen hoe dat wij de wereld zien in al zijn facetten)  van vroeger, aangeleerd en vastgehouden in het brein. Maar wat nu als je in de war raakt en gaat twijfelen van de positieve dingen, wanneer je emotie wel de juist is bij de gedachten maar dat er voor zorgt dat je helemaal wiebel wordt? Als je gedachten klopt met wat er feitelijk gebeurt? Ik weet niet wat er bij een ander gebeurt maar ik ga dus vliegen, en ga letterlijk de mist in. Dit ben ik namelijk niet gewoon. Ik ben een vechter, ga de strijd aan met foutieve informatie van mijn brein. Na een lange tijd therapie ben ik hier een meester in geworden. Een voorbeeld van een geslaagde therapie eigenlijk. Maar nu er niets te vechten en recht te trekken is raak ik dus van de leg. In plaats van dit gevoel met gedachten aan te gaan ben ik vandaag maar eens gaan voelen. Wat is dit wat ik voel? Gewoon ervaren wat ik voel? Wat een cadeau was dat zeg, kan ik je vertellen! Het was puur liefhebben, liefde dus. Ik heb jou lief maar vooral jij hebt mij lief en ik voel dát. Ik voel dat in mijn wezen, het maakt me compleet in mijn mens zijn. Zo warm en vol, een gevoel dat zich niet laat bedenken. Dankjewel voor het cadeau wat je me geeft door gewoon te zijn wie je bent, waardoor ik mijzelf kan zijn met mijn verwarring en mijn heldere momenten. Ik zal nog wel vaker in de mist verdwalen maar weet nu dat ik dan eens even moet stoppen met vechten. Zijn is genoeg om te ervaren, om te voelen!

Advertenties
  1. Nog geen reacties
  1. No trackbacks yet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: