Home > Allerlei > Mijn eerste jaar bij Banger Sisters.

Mijn eerste jaar bij Banger Sisters.

Miranda van den Berk

Hoera! Banger Sisters viert haar eerste verjaardag vandaag. Naar aanleiding hiervan werd ons gevraagd een stukje te schrijven hoe wij, auteurs van Banger Sisters, het eerste jaar hebben beleefd. Het deed mij even met verbazing slikken. Een jaar? Het voelt voor mij alsof ik al jaren verbonden ben aan dit magazine, aan deze redactie en natuurlijk aan jullie als lezer.

Maar voor jullie ga ik graag even terug naar hoe het voor mij begon en ik deze periode heb beleefd. Mijn eerste ontmoeting met Banger Sisters moet in oktober zijn geweest. Ik leerde hoofdredactrice Eva kennen via twitter. Zij wees me op het magazine dat sinds eind augustus op het world wide web te vinden was. Het eerste wat er van mij als schrijvertje in de dop door Banger Sisters de wereld in werd geholpen, was een schilderij met het gedicht ‘Het kind in mij’. Banger Sisters stuurde dit naar al haar volgers. Ik vond dit erg eng, want behalve een blog dat door niemand gelezen werd, deelde ik mijn schrijfsels niet. Na wat over en weer mailen en veel twijfelmomenten van mijn kant, besloot ik dan toch om mijn schrijfsels op het online magazine te laten zetten. Op 29 oktober 2010 maakte ik officieel deel uit van de redactie.In november verscheen mijn eerste stukje proza, waarop ik meteen reacties kreeg dat mensen het erg mooi vonden. Veel tijd om na te denken en verlegen of terughoudend te zijn kreeg ik niet, want door vakantie van andere auteurs vroeg Eva mij of ik niet meer artikelen kon leveren. Graag op een hele kort termijn, liever gisteren nog. Ik begon met een reeks over het Bloemencorso in Zundert, een artikel over pesten en natuurlijk mijn gedichten.Gedurende die eerste maand kreeg ik van jullie lezers de nodige motiverende reacties, maar overtuigd dat dit voor mij een blijvend werk zou zijn was ik nog niet. Zelfs de feedback die ik kreeg van de hoofdredactie (“Je gedichten zijn werkelijk subliem! Ga zo door! En voor de rest zijn wij heel erg benieuwd naar wat jij nog meer kan”) maakte me niet zekerder van mezelf.

Toen werd het december en in die drukke feestmaand sloeg het bij mij helemaal om. In mijn dagelijks leven werd ik steeds ongelukkiger; het schrijven voor Banger Sisters zorgde dat ik hier aan kon ontvluchten, daarbij kreeg ik enorm plezier in het schrijven. De decemberopdracht vond ik helemaal geweldig om te doen en ik greep verschillende situaties aan om er een artikel van te breien. Ik stond onder de douche, in de file en deed mijn kerstboodschappen, terwijl ik bedacht hoe ik mijn ervaringen op een leuke manier kon overbrengen naar jullie. Ondertussen stroomde de redactie van ideeën over. We begonnen met brainstormen over een boek. Inmiddels is ‘Verdwalen in Verhalen’, de verhalenbundel voor kinderen, al een feit. Ik geloof dat dit een grote kracht is van de redactie. Wanneer er ideeën boven komen borrelen, springen er altijd een aantal redactieleden op om mee te denken en het tot in de puntjes te perfectioneren, zodat er weer een volgende serie verschijnt op Banger Sisters.

Dat hoofdredactrice Eva een inspirator en motivator is, heeft een belangrijke rol gespeeld bij mijn schrijven voor Banger Sisters. In plaats van af te haken, wat ik vaker met hobby’s heb, kreeg ik van Eva een nieuwe uitdaging. Van jongs af aan ben ik een boekenworm. Ik lees geen boeken, maar ik verslind ze als een zeer kritische lezer. Ik zie snel verhaallijnen die niet kloppen of andere oneffenheden, maar laat me er niet door storen als het verhaal verder goed in elkaar steekt. Ik lees liever een boek waar mijn fantasie zijn gang mag gaan, dan te kijken naar een film die de beelden schetst. Ik hoefde Eva niet uit te leggen hoe dat is. In plaats van over boeken te vertellen en verhalen te delen, nodigde ze me uit om een recensie te schrijven van het laatst gelezen boek. Ik durf jullie best te vertellen dat het er niet uitzag. Nadat Eva er met de rode pen was langs geweest, was zo goed als alleen de titel nog maar zwart. Gelukkig laat ik me niet snel uit het veld slaan en begon ik opnieuw, met als uiteindelijk resultaat een mooie recensie. Nu kan ik me niet meer voorstellen hoe het zou zijn om zomaar te lezen zonder dat ik het boek deel met jullie. Een nieuwe passie is geboren en mag ik me tot het vaste groepje recensenten rekenen dat Banger Sisters rijk is.

De redactie van Banger Sisters voelt voor mij als een mooie familie, een warm kloppend hart achter het magazine. Door het vertrouwen van deze geweldige mensen durf ik mijzelf te laten zien. Het heeft geresulteerd in het delen van de toch wel emotionele artikelen ‘Mijn besluit‘ en ‘Mijn afscheidsbrief aan de dood’.

Banger Sisters heeft mij letterlijk op de been gehouden het afgelopen jaar. Het schrijven maakt me sterk en ik hoop dat ik nog lange tijd deel uit kan maken van deze warme groep mensen. Het voelt als thuis komen, een thuis waar ik lange tijd naar op zoek ben geweest. Het samenhorigheidsgevoel is erg groot. Graag wil ik dan ook op deze manier stiekem de hele redactie bedanken, wetend dat het niet hoeft, maar ik doe het lekker toch.
Redactie: bedankt dat je bent wie je bent, dat je bijdraagt op je eigen unieke wijze, maar vooral dat je mens bent net als ik en net als de lezer!

Advertenties
  1. Nog geen reacties
  1. No trackbacks yet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: