Home > Boek Recensies, Recensies > Naar huis zwemmen – Rolf Lappert

Naar huis zwemmen – Rolf Lappert

Wilbur is 1.50 meter, maar zou graag zo sterk en onoverwinnelijk willen zijn als Bruce Willis. Wilbur weet heel zeker: bij hem gaat alles fout. Zijn Ierse moeder sterft bij zijn geboorte, zijn Zweedse vader verdwijnt, zelf is hij dus te klein, en zijn eerste thuis is een couveuse. Als zijn grootouders hem naar Ierland halen, ervaart hij iets van het gevoel een thuis en een vaderland te hebben. Maar zijn beste vriend komt in een opvoedingsgesticht terecht, zijn grootmoeder overlijdt bij een ongeval, en Wilbur weet: ik ben en blijf een verliezer. De charmante Aimee wil hem iets anders bijbrengen, namelijk dat hij het geluk eindelijk eens moet zoeken waar het voor het oprapen ligt, als hij maar zou kijken! De zo sympathieke, levensonwillige Wilbur heeft een half leven nodig om te snappen dat je zelfs voor het geluk niet weg kunt lopen. De lezer volgt Wilbur van Ierland naar Zweden naar Amerika, op het spoor van zijn verdwenen vader, en ontmoet met hem een caleidoscopische verzameling verknipte en toch o zo menselijke personages. Een grootse roman over volwassenwording en zelfbewustwording, geschreven met een prachtig beheerste, subtiele humor.

Willbur, de anti-held als hoofdpersoon, ontwaakt en verteld zijn verhaal. In veertien hoofdstukken, die steeds worden gevolgd door een terugblik, wordt de lezer meegenomen in het leven van Wilbur. De terugblikken krijgen steeds de titel van een Bruce Willis film. Bruce Willis is namelijk de held van Willbur. In veel situaties stelt hij zich voor hoe hij in de huid van Bruce kruipt. Een jongen die te klein, te iel van uiterlijk is en blijft. Bij zijn geboorte overlijdt zijn moeder en vertrekt zijn vader. Na een kort verblijf in een kindertehuis wordt hij door zijn grootouders naar Ierland gehaald. Zijn schooltijd wordt overschaduwd door pesterijen. Uiteindelijk sluit hij vriendschap met één van de pesters. Ondanks zijn vele talenten lijkt voor de jonge Willbur het geluk niet weggelegd. Hij is op zoek naar zijn vader maar belandt steeds op een dood spoor. Willbur smeekt elke avond in gebed dat God hem in zijn slaap zal komen halen. Wanneer hij in een pleeggezin belandt, neemt Willbur het heft in eigen hand. Door brandstichting belandt Willbur in hetzelfde opvoedingsgesticht als zijn voormalige vriend. Wanneer hij niemand meer over lijkt te hebben en daadwerkelijk alleen op de wereld staat, wordt hij naar Amerika gehaald door Alice. Zij heeft ooit de zorg voor Willbur gedragen toen hij nog een baby was. De zoektocht gaat verder maar als na een bericht in de krant, waarin Wilbur vraagt om…, de telefoon stil blijft lijkt ook dit een zinloze missie te zijn geweest.

In de hoofdstukken die in het nu spelen is Willbur nog steeds opzoek naar zichzelf. Hij leeft een tijdje in “het dorp der zelfmoordenaars” zoals hij dit zelf noemt en weet zich geen houding te geven met personen die dichtbij komen. Ook wanneer Willbur verliefd wordt op Aimee kijkt de lezer naar een onbeholpen jonge man die niet weet wat hij ermee moet. Willbur voelt zich nog het meest op zijn gemak in het hotel van oude mannen waar hij onderdak vindt en in ruil daarvoor klussen doet en als nachtportier dienst doet. Maar ook daar is zijn plaats niet en Willbur moet noodgedwongen toch iets van zijn leven maken.

Het eerste deel van het boek, wat uit bijna 500 pagina’s bestaat, zorgt voor wat verwarring en vraagt concentratie aan de lezer. In het begin is het schakelen tussen het grote verschil in tijd, namelijk het verleden en het nu. Tevens wordt het verhaal vanuit verschillende personages beschreven die ieder op een andere manier een rol spelen in het leven van Wilbur. Het boek laat weinig ruimte voor de eigen fantasie omdat alles tot in detail wordt omschreven. Naarmate je als lezer verder in het verhaal komt wordt je ook steeds nieuwsgieriger naar het leven van Willbur. Je wordt verrast door de dingen die hij tegenkomt in zijn jonge kwetsbare leven, mede door de verschillende personages die hij tegenkomt. Tegen het einde zou je het liefst de gedetailleerde omschrijvingen van de omgeving en situaties overslaan, zodat je er eindelijk achter komt wat Willbur gedreven heeft tot een desastreus gevolg.

Rolf Lappert (Zürich, 1958) woont in Ierland, maar is vooral veel op reis. Hij schreef drie romans vóór Naar huis zwemmen, richtte een jazzclub op, en werkte lang als scriptschrijver voor onder meer de Zwitserse televisie. In augustus 2010 is bij zijn Duitse uitgever Lapperts nieuwste roman Het eiland van het laatste licht verschenen.

  1. Nog geen reacties.
  1. No trackbacks yet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: