Home > Proza > Volwassen

Volwassen

Was ik nog maar een kind

Dat het leven een uitdaging vindt

Dat bij pijn gerust mag huilen

Bij angst achter moeders rok kan schuilen

Dat na een snoepje bij elk kinderverdriet

Het kind alles weer rooskleurig ziet

Hoeft nooit te zorgen

Voor de dag van morgen

Maar nu ik volwassen aan het worden ben

Gezelligheid maar ook verdriet ken

Door mijn “beste vrienden” wordt verlaten

Heeft niemand in de gaten

Dat ik het liefste de hele dag zou huilen

Nu wordt er van je verwacht

Dat je dit draagt met moed en kracht

Wat doet het soms ontzettend veel pijn

Om volwassen te moeten zijn

  1. Nog geen reacties.
  1. No trackbacks yet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: