Home > ADD of Grenswerk, Column > Ik heb een gave

Ik heb een gave

Loesje.nl


Ik heb een gave. Het brengt me de verhalen die ik schrijf en het geeft mijn schilderijen vorm. Buiten de kaders denken zijn geen probleem. En heb je een oplossing nodig voor weet ik veel wat, vraagt het mij, ik kom dat met iets waar je nog nooit aan hebt gedacht. Een stortvloed aan leuke nieuwe ideeën tollen in mijn brein.

Maar hoewel ik multitask als een bezetene, ook een van mijn kwaliteiten. Lijkt het me niet te lukken om alles te doen wat een “normaal” persoon zou moeten kunnen. Nu kunnen we natuurlijk de discussie aangaan wat dat “normaal” dan wel mag zijn. Maar daar ga ik me niet aan wagen. Wat mij betreft bestaat dat gewoon niet. Elke gek zijn gebrek!

Mijn intelligentie ligt boven het gemiddelde. Mijn werk doe ik vooral snel. Heb oog voor elk detail en dan bedoel ik ook echt elk detail. Zelfs het tikken van de klok valt mij op. Dan heb ik het niet over mijn eigen klok maar die van de buren. Mijn klok tikt niet meer. Dit deed hij vroeger wel maar dat was enorm storend. Daarbij komt dat ik een haat liefde verhouding heb met tijd. Ik kom per definitie te laat. Doe bijna alles last minute. Dit niet omdat ik niet op tijd wil komen of dingen bewust uitstel. Nee, absoluut niet, maar wanneer ik er niet daadwerkelijk over struikel, verlaat het mijn hoofd.

Een voorbeeld; Ik heb één plant. Deze staat in de vensterbank. Een mooie ere plaats in het zonnetje. Naast mijn plant staat mijn gieter. Wanneer ik kijk naar mijn plant geef ik hem water, dit doe ik direct anders gebeurt het niet. Ook deze ochtend keek ik naar mijn trotse plantje en wilde hem meteen water geven. Ik pak de gieter, maar deze heeft helaas geen water meer in zijn buikje. Nu zou je denken geen probleem. Je loopt naar de kraan, vult de gieter en geeft de plant weer drinken. Juist daar ga je de fout in. Die vier meter van mijn vensterbank naar de keuken zijn een ware wereldreis. Er kan tussendoor erg veel gebeuren. Maar ik laat mij niet meteen tegenhouden door dit feit. Ik draai me om en zet de eerste stap naar de kraan.
Meteen stuit ik op mijn salontafel, hierop ligt de zojuist mee naar binnen gebrachte post. Eerst maar eens even kijken wat daar voor belangrijks tussen zit. De gieter zet ik op tafel en ga op de bank zitten. Scheur de ene na de andere envelop open. Echt lezen wat er in de brieven staat lukt me niet. Ik hoor vanalles. De hond van de buren die blaft op de deurbel, twee auto’s in de straat waarvan er één duidelijk stopt een paar huizen verder. Wat ik verder allemaal constateer met mijn gehoor zal ik niet noteren, een te lang verhaal. Ik besluit de radio aan te zetten dit helpt. Tijdens mijn studietijd heb ik dat uitgevonden. Goedbedoelde herrie uit mijn speakers overstemd alle andere onbelangrijke geluiden. De radio ligt zo’n anderhalve meter van de bank. Ik zie meteen dat er een enorme laag stof ligt boven op dat ding. Kordaat besluit ik dit meteen aan te pakken. Ik ben niet echt een poetser maar dit is echt te gek. Op naar de berging dan maar, om mijn geweldige bloemetjes stofdoek te pakken.
Wat ziet mijn blik wanneer ik de berging betreed? Het lampje van de wasmachine knippert er vrolijk oplos. Ik kan me alleen niet helemaal herinneren wanneer ik hem heb aangezet. Bij het openen van het deurtje wordt meteen duidelijk dat dat niet gisteravond is geweest maar toch al wat langer geleden. De geur is onsmakelijk, snel gooi ik het deurtje weer dicht, wasmiddel erin en opnieuw draaien.

Intussen komt mijn hond de hoek om. Kijkt me met vragende blik aan of ik even tijd heb voor een korte wandeling. Wanneer ik roep; “plassen?”, kwispelt hij uitbundig. Ik trek mijn jas aan en ga naar buiten. Het rondje duurt nog geen kwartier. Wanneer we terug komen besluit ik eerst eens koffie te gaan drinken. Loop naar de keuken en zet de senseo alvast aan, een nieuwe koffiepad erin. Oh die van daarstraks zit er nog. Mijn vuilnisbak in de keuken ziet er ook wel vol uit dus die ga ik maar meteen verwisselen. Ik zet de zak net buiten als mijn mobieltje gaat. Vlug ren ik naar binnen en grijp naar de mobiel op de bar. Een sms van een vriendin of ik onze afspraak van vanavond niet vergeten zal. Ik noteer dit in mijn agenda, vraag mijn mobiel om tegen die tijd even een seintje te geven. Mijn laptop staat ook op de bar, even mijn mail checken. Wie weet heb ik daar dringende zaken die afgehandeld dienen te worden. Ik ga op mijn kruk zitten en start de laptop op. Ik draai een rondje op de kruk. Ik zie mijn plant in de vensterbank. De gieter naast de opengemaakte post en in de gang staat de deur van de berging wagenwijd open. Uit mijn stoffige radio komt geen geluid. Ik heb nog steeds geen koffie maar besluit eerst dit korte verhaal met jullie te delen.

Advertenties
  1. Nog geen reacties
  1. No trackbacks yet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: