Home > Proza > De Kerstgedachten

De Kerstgedachten

De kerstgedichten vallen hier niet zomaar uit de lucht
Ik maak ze met een grom, een kreun en een zucht.

Maar de sfeer zit erin, kijk, overal bomen en ballen,
En de sneeuwvlokjes die zomaar uit de lucht komen vallen.

Dat maakte het shoppen naar kadoos,
Toch wel enigszins waardeloos…

Ik ga op pad maar weet zeker dat ik iets vergeet,
Wat jammer dat ik dat nu niet meer weet

Met het lijstje waarop staat wat ik moest gaan kopen…
Heb ik verdorie de hele ikea expeditie gelopen..

Ik werd me daar een beetje Link
vroeg aan een dame RVS maar ze stuurde me naar Zink

met lege handen de deur uit gelopen
moest ergens anders heen voor deze inkopen

vervolgens de woonboulevard afgezocht
dat ding wordt toch ergens wel verkocht

Misschien moet ik maar eens een goede hulp inroepen,
Even via Twitter zoeken naar de elitetroepen.

Ik haat kerstinkopen, dacht ik teder
Stap weer in de auto, maak de zoektocht wat breder

Weer weet ik zeker dat ik iets vergeet,
Toch jammer dat ik het niet meer weet.

Nog steeds niet gevonden wat ik zocht
Nu naar de stad op strooptocht

Ik kom mensen tegen met dezelfde irritatie
In deze dagen vol van stress en frustratie

Blikken van herkenning zonder dat ik iets zeg
Knikkend naar elkaar vervolgen we onze weg

Wat ik vergeet ligt op het puntje van mijn tong,
Verdorie dat ik er nu toch niet op kom.

Dan eindelijk lijkt plan B te slagen
En kom ik toch thuis met iets geschikts dezer dagen

Hela Mevrouw, ik stond al in deze rij,
En nee, ik ga toch echt niet opzij.

Pffffffffffff, schiet die rij nu nog niet op?
Eindelijk de zooi door de kassa heen en HET kado erbovenop.

“Mevrouw,” hoor ik in mijn oor, “wilt u een krant van mij kopen?
Misschien dat ik dan geld heb voor een slaapplaats.”

Ik roep geërgerd in mijn grote haast: “Man daarvoor heb ik geen tijd!”
“Dan wens ik u toch een mooi Kerstfeest,” klinkt zijn zachte stem.

Ik draai mij om en wat ik zie doet mijn hart vullen met schaamte en spijt.
Een hele tijd geleden was er een stel dat zocht naar onderdak,

Maar was er voor hen nergens plaats,
De ware boodschap daarin trof mij:

Het grote wonder dat daar was geschied in een stal, o zo klein.
Dat, was de boodschap die ik vergat:

Eén die nergens te koop zou zijn.

Categorieën:Proza Tags: , , , ,
  1. Nog geen reacties.
  1. No trackbacks yet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: